[ روايت ] 3 روايت كند ؛ از سجسج ، از فجر ، از قدس ، از فردوس اعلى « 1 » ، از عدن معبود « 2 » ، از قبّه « 3 » الازليّة ، كه : براى خداوند چهل هزار حكمت در بهشت هست ، هر حكمتى بر نيكيها و انوار و ملك تا ابد مىافزايد . سجسج « 4 » بيداء مشرق خواهد ( خدا مىداند ) و اين درست‌تر است ؛ يا سرزمين عرصات « 5 » ، يا سرزمين عرفات يا سرزمين مكّه ، يا طوى « 6 » موسى ( ع ) يا صدر ، يا قلب ، كه آن هر دو زمين مقدّس است . و بر فجر سطوع « 7 » نور خواهد كه بعد از سحر از مشرق برآيد ؛ محلّ قسم است ؛ خداوند فرمود : « وَ الْفَجْرِ » « 8 » و اين صحيح است ؛ يا به روز نور خواهد ، كه از معدن غيب در مهمد قلب برآيد ؛ يا فجر حكمت ، يا فجر محبّت ، يا فجر معرفت ، كه مقدّم شمس تجلى است ، و آن قدس است . يا به قدس شجرهء موسى خواهد ، يا خود عيسى خواهد ، يا جبرئيل ( ع ) يا قدس غيب ، يا قدس اسم ، يا قدس فعل ، يا حجاب علّييّن « 9 » كه مقدّس است از نظر اغيار و آن عالم قدس است ، كه هم چون آينهء صيقلى است . نزدش سرادق فردوس اعلى است و آن ميزاب ( ناودان ) نور است ، كه قطرات درياى الهام بر آن مىگذرد . و فردوس اعلى مزرعهء حظاير قدس « 10 » است . و آن محلّ مقربان است ، از حق به حق گويند . عدن معبود حظيرهء قدس است و آن محلّ تجلّى خاص است . كعبهء زوّار حقّ آنجاست . و قايمهء كرسى آنجاست و عرش مجيد بالاى آن است . و قبّه بالاى عرش

--> ( 1 ) . فردوس اعلى : بهترين جاى در بهشت ، بهشت . ( 2 ) . عدن معبود : كنايه از بهشت ، جنات عدن ، بهشت جاويدان . ( 3 ) . گنبد ، قبّه ، بنا ، عمارت ، مرقد ، ضريح ، مزار . ( 4 ) . ما بين طلوع فجر تا طلوع آفتاب . ( 5 ) . عرصات سرزمين وسيع و صحرا ، ميدان ، مجازا صحراى قيامت يا سرزمين بهشت . ( 6 ) . وادى مقدس . ( 7 ) . برآمدن برق و نور . ( 8 ) . الفجر ، آيه 1 . ( 9 ) . مطففين ، آيه 18 . ( 10 ) . نامى از نامهاى بهشت ، هر جاى مقدس و مبارك .